پنج‌شنبه 8 اردیبهشت 1362؛ نهصدوچهل‌ونهمین روز جنگ تحمیلی
نیروهای خودی با اجرای آتش در منطقه عملیاتی آبادان و خرمشهر ضمن خاموش کردن آتش ارتش عراق چندین پست دیده‌بانی نظامی، یک انبار مهمات و چند سنگر اجتماعی و انفرادی دشمن را منهدم کردند. از نیروهای خودی نیز یک نفر بر اثر ترکش خمپاره مجروح شد.[1]
آبادان زیر آتش سلاح‌های سنگین دشمن قرار داشت؛ یک منزل مسکونی تخریب شد.[2]
انبار مهمات بسیج آبادان به علت نامعلومی دچار حریق شد که مهار گردید.[3]
گروهی از گشتی‌های عراق در منطقه تپه دوقلو قصد نفوذ به مواضع خودی را داشتند که با اجرای آتش بر روی آنها با دادن تلفاتی مجبور به عقب‌نشینی شدند.[4]
ساعت 23، یک گروه گشتی عراقی از 2 شیار منطقه شرهانی قصد نفوذ به مواضع خودی را داشتند که بر روی آنان اجرای آتش شد.[5]
ساعت 19:50، هواپیماهای عراق به حریم هوایی باختران (کرمانشاه) و اسلام‌آباد تجاوز کردند که با پدافند نیروی زمینی ارتش، بدون اجرای عملیات مجبور به فرار شدند.[6]
ساعت 10:30، کشتی لیبریایی سی‌ای‌کل در نزدیکی بندر امام خمینی هدف موشک‌های عراق قرار گرفت و به قسمت انبار و جرثقیل این کشتی تجاری که کود شیمیایی حمل می‌کرد خسارت وارد شد؛ 5 نفر از سرنشینان کشتی به صورت سطحی آسیب دیدند که سرپایی مداوا شدند.[7]
در بازدید فرماندار پیرانشهر، امام جمعه و فرمانده سپاه این شهر از منطقه لیک‌بین در شمال شرقی پیرانشهر یک خودروی تویوتای سپاه با مین برخورد کرد و 3 بسیجی مجروح شدند. همزمان یک مین دیگر که از دور هدایت می‌شد در ساعت 13 در همین محور زیر خودروی اداره بهزیستی پیرانشهر منفجر شد و مسئول بهزیستی، مسئول کمیته امداد امام خمینی و راننده خودرو به شهادت رسیدند.[8]
ساعت 20، افراد مسلح ضدانقلاب به سرپرستی نایب اسکو و نجم‌الدین، به روستای سیلاب در حومه خوی وارد شده و پس از به گروگان گرفتن یک نفر از کارمندان درمانگاه روستا، 4 بسته 15 کیلویی دارو از داروخانه درمانگاه سرقت کردند.[9]
سرگرد احمدی جمعی پادگان قوشچی که عازم خوی بود در گردنه قوشچی توسط ضدانقلاب به گروگان گرفته شد. از خودروی پیکان او یک بیسیم، یک دوربین دوچشمی و تعدادی اعلامیه مهاجمین در محل باقی ماند.[10]
نیروهای پایگاه گردنه قوشچی، علیکان، شهدا، نوید، جاندار، ممکان، کوسه کهریز و گروهان ژاندارمری نقده با ضدانقلاب درگیر شدند؛ تلفاتی به نیروهای خودی نرسید.[11]
نیروهای ضدانقلاب ساختمان واحد اطلاعات سپاه پاسداران اشنویه را هدف 2 گلوله آرپی‌جی قرار دادند که خساراتی به ساختمان وارد شد ولی به کسی آسیب نرسید.[12]
در درگیری بین نیروهای سپاه پاسداران و ضدانقلاب در اشنویه، یکی از نیروهای سپاه از ناحیه دست مجروح شد.[13]
افراد مسلح ضدانقلاب به محل احداث ساختمان سیمان ارومیه حمله کردند؛ ضدانقلاب علاوه بر سرقت یک تراکتور و لوازم نقشه‌برداری، ماشین‌آلات و دیگر وسایل موجود در محل را آتش زدند.[14]
نیروهای تأمین محور لاویه زنگ‌آباد در ارومیه در کمین ضدانقلاب گرفتار شدند که با فرار ضدانقلاب این درگیری بدون تلفات به پایان رسید.[15]
ساعت 6، بر اثر انفجار مواد منفجره، پل گردنه قاشقا در جاده ارومیه مهاباد خسارت دید.[16]
چند ضدانقلاب مسلح به مدرسه شرف مهاباد وارد شدند و ضمن مجروح کردن سرایدار، پرونده‌های مدرسه را سرقت کرده و متواری شدند.[17]
پیکر 3 نفر از پیشمرگان مسلمان کرد که در درگیری 2 اردیبهشت 1362 در روستای دلوی در حومه سلماس به دست حزب دموکرات به گروگان گرفته شده بودند، پیدا شد.[18]
ساعت 12:15، بر اثر برخورد یک خودروی نظامی در حوالی پایگاه گوگ‌تپه در محور میاندوآب مهاباد با مین، 3 نفر زخمی شدند.[19]
یک خودروی شخصی در حوالی پایگاه خلیفه‌لو در محور مهاباد به نقده با مین برخورد کرد؛ یک نظامی و 2 غیرنظامی به شهادت رسیدند.[20]
یکی از افراد حزب دموکرات کردستان بدون اسلحه خود را به سپاه صائین‌دژ معرفی کرد.[21]
اقدامات ضدانقلاب در تهران و شهرستان‌ها ادامه داشت: ساعت 19:30 دو فرد مسلح با یک خودروی تویوتا از منزلی در خیابان آزادگان تهران مبلغ 40 هزار تومان پول، یک کارت خودرو و یک گواهینامه سرقت کرده و با شلیک 2 تیر هوایی متواری شدند؛[22] هنگام خنثی کردن یک راکت عمل نکرده توسط نیروهای سپاه پاسداران در روستای مرادبیک همدان، راکت منفجر و 6 بسیجی مجروح شدند؛[23] ساعت 20 چند فرد مسلح به سوی پایگاه میلک زابل آتش گشودند که با عکس‌العمل نیروهای پایگاه مواجه شدند؛[24] در منطقه برازجان (استان بوشهر) درگیری ایجاد شد که منزل یکی از خوانین توسط مردم به آتش کشیده شد و 8 نفر از طرفین به وسیله سنگ و چوب مجروح و 9 نفر از خوانین توسط سپاه پاسداران دستگیر شدند.[25]
به دنبال سکوت مجامع بین‌المللی در قبال حملات جنگنده‌های عراق به دزفول و پلدختر و کشتار مردم غیر نظامی، وزارت امور خارجه ایران در نامه‌ای به سازمان‌های بین‌المللی خواستار محکومیت حملات این کشور به مناطق مسکونی و اعزام نمایندگان صلیب سرخ برای بازدید از آثار این بمباران‌ها شد.[26]
دیدار طارق عزیز معاون نخست‌وزیر و وزیر امور خارجه عراق با مقامات بلندپایه مسکو راه را برای ارسال تسلیحات شوروی به عراق هموار کرد.[27]
انگلستان با حذف جنگ‌افزارها و سلاح‌های کشتی خارک، آماده تحویل آن به ایران شد؛ انگلستان به بهانه تحریم ایران، مدتهاست که از ارسال آن و تحویل به ایران سر باز می‌زند.[28]
منابع و ارجاعات
- [1]. حصاری، سعید و محمدمعین گلباغ، روزشمار جنگ ایران و عراق ـ از دشت تا کوهستان، ج 25، تهران، مرکز اسناد و تحقیقات دفاع مقدس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، 1401، ص 201؛ بهروزی، فرهاد، تقویم تاریخ دفاع مقدس (حقیقت مقاومت، حوادث اردیبهشت 1362)، ج 33، تهران، مرکز اسناد انقلاب اسلامی، 1396، ص 308.
- [2]. حصاری، سعید و محمدمعین گلباغ، همان، ص 201.
- [3]. بهروزی، فرهاد، همان، ص 308.
- [4]. حصاری، سعید و محمدمعین گلباغ، همان، ص 201.
- [5]. همان.
- [6]. همان، ص 202.
- [7]. همان.
- [8]. همان، ص 207.
- [9]. همان.
- [10]. بهروزی، فرهاد، همان، ص 331.
- [11]. مالکی گمچی، اسداله، روزشمار دفاع مقدس - فرماندهی انتظامی استان آذربایجان غربی، ج 1، تهران، پژوهشگاه علوم انتظامی و مطالعات اجتماعی ناجا، 1395، ص 224-222.
- [12]. حصاری، سعید و محمدمعین گلباغ، همان، ص 208.
- [13]. همان.
- [14]. همان.
- [15]. همان.
- [16]. بهروزی، فرهاد، همان، ص 330.
- [17]. همان.
- [18]. حصاری، سعید و محمدمعین گلباغ، همان، ص 208.
- [19]. همان.
- [20]. همان.
- [21]. همان.
- [22]. بهروزی، فرهاد، همان، ص 335.
- [23]. همان.
- [24]. همان.
- [25]. همان.
- [26]. حصاری، سعید و محمدمعین گلباغ، همان، ص 206.
- [27]. همان، ص 212.
- [28]. همان، ص 216.
