اشخاص

کریمی، احمد

طیبه نادعلی
41 Views

احمد کریمی فرمانده گردان حضرت معصومه «س» از لشکر 17 علی‌بن‌ابیطالب «ع»‌  قم بود که در عملیات کربلای 5  (24 دی 1365)، در منطقه عملیاتی شلمچه به شهادت رسید.

احمد کریمی 20 دی 1340 در تهران به دنیا آمد. پدرش کریم و مادرش زینب نام داشت. زادگاهِ پدری‌اش روستای "بی‌بران" در چهل کیلومتری ساوه بود. پدر احمد در سال 1329 به تهران نقل مکان  و در اداره دارایی استخدام شد. احمد پس از گذراندن سوم دبستان در تهران، در سال 1350 به اتفاق خانواده به قم رفت و تحصیلات خود را تا سال سوم در دبیرستان امام صادق «ع» این شهر ادامه داد.[1] او تابستان‌ها به خیاطی، بنایی و... مشغول بود و درآمدش کمکی به مخارج خانه می‌شد.[2]

در سال 1357 ضمن شرکت در تظاهرات و راهپیمایی‌های ضد حکومت پهلوی، در پخش اعلامیه و شعارنویسی فعال بود و در  انتظامات محلی به منظورِ کمک به امنیت محله خود فعالیت داشت.[3] بعد از پیروزی انقلاب اسلامی و در پی تشکیل بسیج مستضعفان ( 5 آذر 1358) در اولین دوره‌ آموزش نظامی بسیج شرکت کرد و همزمان در ستاد مبارزه با مواد مخدر شهر قم فعالیت نمود.

احمد کریمی با شروع جنگ تحمیلی عراق علیه ایران چندین بار به جبهه‌ اعزام شد و سپس مربی آموزش نظامی نیروهای بسیج، در پادگان 21 حمزه تهران شد.[4] 

در دی 1359 هنگامی که سازماندهی بسیج به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی واگذار شد، فرمانده گروهان یکی از گردان‌های رزمی تیپ جدید‌التأسیس حضرت معصومه «س» شد.[5]

احمد کریمی در بیشتر عملیات‌ها از جمله آزادسازی بستان، بیت‌المقدس، والفجر4، خیبر، بدر، والفجر 8 و کربلای 4 و 5 شرکت کرد و در چهار عملیات از ناحیه صورت و دست و پا مجروح شد. او کمتر به مرخصی می‌آمد و اغلب، حضورش در خارج از میدان جنگ به دلیل مجروحیت و برای درمان و طیِ دوران نقاهت بود.[6] زمانی هم که در شهر بود، کم‌تر در خانه می‌ماند. شب‌ها با بچه‌های بسیج ستادهای مقاومت همراهی می‌کرد؛ برگزاری مراسم شهدا و رسیدگی به امور مربوط به خانواده شهدا از جمله فعالیت‌های وی هنگام حضور در شهر بود.[7]

وی در سال 1364 در مناطق عملیاتی عضو سپاه پاسداران و لشکر 17 علی‌بن‌ابیطالب(ع) شد؛ او در جنگ فرمانده دسته، گروهان، معاون گروهان، معاون گردان و فرمانده گردان بود.

کریمی در سال 1365 و در چند روزی که به قم آمده بود با خانم مشرفیان خواهر شهید محمدحسن مشرفیان عقد کرد و بلافاصله عازم جبهه شد.

سرانجام حاج احمد کریمی، در 24 دی 1365، همزمان با روز شهادت حضرت فاطمه زهرا «س» در عملیات کربلای ۵  در منطقه شلمچه بر اثر اصابتِ ترکش‌ گلوله‌ توپِ دشمن به شهادت رسید و تنها تکه‌هایی از بدن او باقی ماند.[8] پیکر شهید پس از تشییع، در گلزار شهدای علی بن جعفر «ع» قم، قطعه 12، ردیف 20، شماره 191 به خاک سپرده شد.[9]

کتاب‌ ستارگان حرم کریمه به قلم فائزه سعادتمند از انتشارات حماسه یاران و دو کتاب خاک پای قدم‌هایت و آخر رفاقت به قلم مرتضی احمر از انتشارات شهید کاظمی در باره این شهید است.

یکی از قرارگاه‌های جهادی شهر قم که زیر نظر سازمان بسیج سازندگی و با محوریت محرومیت‌زدایی، کمک‌های مؤمنانه و خدمت به زائرینِ راهیان نور فعالیت می‌کند به یاد این شهید نام‌گذاری شده است.[10] بلواری در منطقه 4 قم نیز به نام شهید احمد کریمی است.

[1]. احمر، مرتضی، آخر رفاقت، قم، انتشارات شهید کاظمی، 1399، ص 178.

[2]. سعادتمند، فائزه، ستارگان حرم کریمه (19)، شهید احمد کریمی، قم، حماسه یاران، 1393، ص 17.

[3]. احمر، مرتضی، همان، ص179.

[4]. همان.

[5]. همان، 180.

[6]. سعادتمند، فائزه، همان، ص9؛ احمر، مرتضی، همان، ص 180.

[7]. احمر، مرتضی، همان، 181 و 182.

[8]. احمر، مرتضی، خاک پای قدمهایت، قم، انتشارات شهید کاظمی، 1399،ص 159؛ احمر، مرتضی، آخر رفاقت، ص 183-181.

[9]. خبرگزاری دفاع مقدس، https://defapress.ir/fa/news/195525/%D.

[10]. پایگاه خبری تحلیلی عصر قم، https://www.asreqom.ir/Fa/News/353343/.