روزشمار

پنجشنبه ۴ فروردین ۱۳۶۲؛ نهصدوچهاردهمین روز جنگ تحمیلی

سیدپویا موسوی
3 دورہ

  • در تبادل آتش بین نیروهای خودی و دشمن در دو سوی نوار مرزی خرمشهر که در مناطق شلمچه، پایگاه دریایی و گمرک شدیدتر بود، ۴ نیروی خودی مجروح شدند.[1]

  • آبادان به طور پراکنده زیر آتش دشمن قرار داشت. یک منزل مسکونی تخریب و تعدادی درخت نخل در جاده خسروآباد آتش گرفت که توسط مأموران مهار شد.[2]

  • یک گروهان گشتی شناسایی صدنفره دشمن در منطقه بجلیه در جبهه جنوب به مواضع نیروهای خودی نزدیک شد که با اجرای آتش از پیشروی آنان جلوگیری شد.[3]

  • با آتش نیروهای خودی در منطقه کوشک (خوزستان)، نیروهای گشتی رزمی دشمن که قصد نفوذ داشتند، متواری شدند.[4]

  • ساعت 16:00، با تیراندازی یک نفر از نیروهای بسیج به طرف تانکر آب لشکر ۹۲ اهواز (ارتش) در 2 کیلومتری جاده اهواز - خرمشهر، سرباز سرنشین تانکر مجروح شد.[5]

  • در تبادل آتش در جبهه پل‌نو (خوزستان)، 2 نفر از نیروهای جهاد سازندگی شهید و یک نفر مجروح شد.[6]

  • ساعت 15:00، دشمن پایگاه شورشیرین (ایلام) را زیر آتش سلاح سنگین قرار داد که با پاسخ نیروهای خودی آتش خاموش و 2 سنگر اجتماعی آنان منهدم شد.[7]

  • از ساعت 20:40 تا 20:55 توپخانه دوربرد و کاتیوشای دشمن شهر سرپل ذهاب (کرمانشاه) را زیر آتش قرار داد که با اجرای آتش ضدآتشبار، خاموش شد و تلفاتی نداشت.[8]

  • ۱۱ هواپیمای دشمن به مناطق گیلان‌ غرب، بستان، سوسنگرد، طلائیه و خرمشهر تجاوز کردند که علیه آنها اقدامات تاکتیکی انجام شد.[9]

  • ساعت 14:30 و 15:00، ۸ هواپیمای دشمن مواضع یگان‌های تیپ۳۰ گرگان (ارتش) را در سومار (کرمانشاه) بمباران کردند؛ 2 سرباز شهید شدند.[10]

  • ساعت 10:00 و 12:00، 2 هواپیمای دشمن ارتفاعات تمرچین (پیرانشهر؛ آذربایجان‌ غربی) را بمباران کردند که تلفات و ضایعاتی نداشت.[11]

  • نیروهای مسلح ضدانقلاب به پایگاه شهر‌ی‌کند در جنوب غربی بوکان حمله کردند؛ یک نفر از نیروهای ژاندارمری مجروح شد. [12]

  • نیروهای پایگاه‌های خورخوره و دویسه سنندج (کردستان)، با ضدانقلاب درگیری داشتند که بدون تلفات به نیروهای خودی خاتمه یافت.[13]

  • ساعت 08:00، پیکر 3 نفر از پیشمرگان کرد مسلمان که توسط حزب دموکرات کردستان به شهادت رسیده بودند، در جاده کامیاران - سنندج کشف شد.[14]

  • ساعت ۱۵:۴۰، افراد حزب دموکرات کردستان به همراه منافقین بر سر راه نیروهای سپاه پاسداران در مسیر روستای محمدیار به نقده کمین زدند. در این درگیری ناصر علیزاده فرمانده سپاه نقده شهید و یک سرباز مجروح شد. مهاجمان یک خودرو را به سرقت بردند و یک خودرو را آتش زدند. درگیری ساعت 19:00 خاتمه یافت.[15]

  • ضدانقلاب در ۷۰۰ متری پایگاه گزگز پیرانشهر (آذربایجان ‌غربی)، 5/13 پوند تی.ان.تی کار گذاشته بود که توسط نیروهای لشکر 64 پیاده ارومیه (ارتش) کشف و خنثی شد.[16]

  • پایگاه‌های حمام‌لر، کهریز و لشگران ارومیه با ضدانقلاب درگیر شدند که تلفاتی نداشت.[17]

  • ۵۰ نفر از افراد حزب دموکرات کردستان و سازمان مجاهدین خلق به یک شرکت راهسازی در یک کیلومتری شهر بانه حمله کردند و 2 نگهبان شرکت را زندانی و پس از بمب‌گذاری در ماشین‌های راهسازی آنجا را ترک کردند. از بمب‌های کار گذاشته شده فقط یک تله انفجاری عمل کرد و یک خودرو بارکش منهدم شد. نیروهای سپاه و ژاندارمری باقی تله‌های انفجاری را که با ۲۶ پوند تی ان تی و ۸ چاشنی الکتریکی کار گذاشته بودند جمع‌آوری کردند.[18]

  •  در پاکسازی چند روستا در اطراف بانه یک نفر شهید شد و مقداری مهمات به دست نیروهای خودی افتاد. یک ضدانقلاب مسلح نیز کشته و چند نفر زخمی شدند.[19]

  • یک درجه‌دار که روز 22 بهمن 1361 در محور اشنویه ـ نقده (آذربایجان‌ غربی) از مینی‌بوس پیاده و گروگان گرفته شده بود، آزاد و خود را به ژاندارمری منطقه شمال ‌غرب معرفی کرد.[20]

  • 6 نفر از فعالان بخش تشکیلات شهری حزب دموکرات کردستان در مهاباد دستگیر شدند.[21]

  •  2 نفر از افراد حزب دموکرات کردستان و یک نفر از مسئولان موتوری کومله با یک اسلحه در بوکان دستگیر شدند.[22]

  • یکی از رابط‌های کومله در آزادراه کرج دستگیر شد.[23]

  • اقدامات ضدانقلاب در تهران و شهرستان‌ها ادامه داشت: اعضای یک تیم عملیاتی منافقین که قصد ترور احمد عزیزی قائم‌مقام وزیر امور خارجه را داشتند به اشتباه وارد خانه همسایه او در خیابان چهلستون تهران شدند و پس از آن که پیرزن صاحبخانه را بیهوش کردند منزل را بازرسی و آنجا را ترک کردند؛[24] ساعت 11:00، در یک کیلومتری پایگاه شهید گرایلی (آمل)، عده‌ای مسلح به طرف مأموران گشت تیراندازی کردند که با اجرای آتش متقابل متواری شدند و نیروی کمکی برای تعقیب و دستگیری مهاجمان اعزام شد؛[25] کارخانه کاغذسازی پارس در شهر شوش به علت خرابکاری در تأسیسات برق به مدت ۲۴ ساعت تعطیل شد؛[26] 2 نفر از مسئولان شهری سازمان مجاهدین خلق در بابل دستگیر شدند و از آنان یک اسلحه به دست آمد؛[27] یک زن و شوهر عضو سازمان کمونیستی پیکار در تربت حیدریه دستگیر شدند؛[28] یکی از افراد سازمان مجاهدین خلق که مدت‌ها فراری بود در بندر ترکمن دستگیر شد؛[29] یک منافق خود را به نیروهای انتظامی نورآباد ممسنی استان فارس تسلیم کرد.[30]


    [1]. بهروزی، فرهاد، تقویم تاریخ دفاع مقدس (در امتداد فجر، حوادث فروردین 1362)، ج 32، تهران، مرکز اسناد انقلاب اسلامی، 1395، ص ۱۲۶.

    [2]. همان.

    [3]. همان، ص 125.

    [4]. همان.

    [5]. همان.

    [6]. همان.

    [7]. همان، ص ۱۴۵.

    [8]. همان.

    [9]. همان، ص ۱۵۳.

    [10]. همان، ص ۱۴۵.

    [11]. همان، ص ۱۵۳.

    [12]. لطف‌الله‌زادگان، علیرضا، روزشمار جنگ ایران و عراق - عملیات والفجر 1، ج 24، تهران، مرکز اسناد و تحقیقات دفاع مقدس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، 1394، ص ۴۷۳.

    [13]. بهروزی، فرهاد، همان، ص 167.

    [14]. همان، ص ۱۵۰.

    [15]. لطف‌الله‌زادگان، علیرضا، همان، ص ۴۷۳؛ بهروزی، فرهاد، همان، ص ۱۵۰.

    [16]. بهروزی، فرهاد، همان، ص ۱۵۳.

    [17]. همان.

    [18]. لطف‌الله‌زادگان، علیرضا، همان، ص ۴۷۳.

    [19]. همان، ص ۴۷۴.

    [20]. بهروزی، فرهاد، همان، ص 151.

    [21]. لطف‌الله‌زادگان، علیرضا، همان، ص ۴۷۵.

    [22]. همان.

    [23]. همان.

    [24]. همان، ص ۴۷۷.

    [25]. بهروزی، فرهاد، همان، ص ۱۵۵.

    [26]. لطف‌الله‌زادگان، علیرضا، همان، ص ۴۷۷.

    [27]. همان.

    [28]. همان.

    [29]. همان.

    [30]. همان.