سهشنبه 24 خرداد 1362؛ نهصدونودوششمین روز جنگ تحمیلی
با آتش نیروهای ژاندارمری در جبهه آبادان، بیش از 8 سنگر جنگافزار سبک و سنگین عراق منهدم شد و تعدادی از نفرات آنان کشته یا مجروح شدند.[1]
آبادان زیر آتش سلاح سنگین دشمن قرار داشت؛ به 3 منزل مسکونی خساراتی وارد شد.[2]
با آتش یگانهای ژاندارمری در دو سوی اروندرود، 8 سنگر انفرادی و اجتماعی دشمن منهدم و تعدادی از افراد آنان کشته یا زخمی شدند.[3]
در تبادل آتش در دو سوی اروندرود، 5 سنگر اجتماعی و یک سنگر تیربار دشمن با نفرات مربوطه منهدم شدند.[4]
در منطقه عملیاتی قرارگاه مشترک نیروی زمینی ارتش و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در جنوب، 2 نفر شهید و 18 نفر مجروح شدند. به 3 خودرو نیز خساراتی وارد شد.[5]
نیروهای سپاه پاسداران در محور پاوه با استفاده از تفنگ 106 میلیمتری چندین سنگر اجتماعی و انفرادی ارتش عراق و 2 سنگر دوشکا به همراه سلاح و خدمه آن را منهدم کردند.[6]
یک سرباز عراق ضمن تسلیم شدن به ایران اطلاع داد که در پادگان صلاحالدین تکریت، 2000 نیروی عراق شامل افسر، درجهدار و سرباز به شکل آمادهباش در حال آموزش با تانک و نفربر هستند.[7]
سردشت به طور متناوب زیر آتش سلاحهای سنگین دشمن قرار داشت که تلفاتی نداشت.[8]
ساعت 11:36، یک جنگنده عراق در آسمان ایلام در ارتفاع بسیار بالا پس از شکستن دیوار صوتی، منطقه را ترک کرد.[9]
پایگاههای بالحسن، قاوخان، فرهادآباد و هزارکانیان سنندج با ضدانقلاب درگیر شدند که به نیروهای خودی تلفاتی وارد نشد.[10]
گزارش شده که حزب دموکرات اهالی روستاهای قازان، درمانآباد، قلعهرش و درکه را مسلح کرده است.[11]
در پاکسازی آبادیهای نمشیر و منجیلان سردشت، 25 بسیجی مفقودالاثر شدند.[12]
ساعت 15:55، افراد ضدانقلاب با سلاحهای دوربرد، نیروهای پایگاه عابدی سردشت را زیر آتش قرار دادند که با آتش متقابل نیروهای پایگاه متواری شدند. یک درجهدار شهید و یک سرباز مجروح شد.[13]
نیروهای پایگاههای شهدا، گوزل، گنبد، هشتیان، خوشالان آذربایجان غربی و مسافری سردشت با افراد مسلح ضدانقلاب درگیر شدند که تلفاتی نداشت.[14]
بر اثر اجرای کمین ضدانقلاب در جاده سردشت – بانه، 3 سرباز تأمین جاده شهید و 3 نفر به گروگان گرفته شدند.[15]
بر اثر اجرای کمین افراد مسلح ضدانقلاب در اطراف پایگاه سهشهید سردشت، 3 نفر از نیروهای خودی به شهادت رسیدند. 2 سلاح انفرادی و یک نارنجکانداز 40 میلیمتری نیز به غارت رفت.[16]
نیروهای پاسگاههای اشنویه و مایین بلاغ آذربایجان غربی با ضدانقلاب درگیر شدند؛ یک نفر مجروح شد.[17]
ساعت 23:45 افراد پایگاه گزگزاره با افراد ضدانقلاب درگیر شدند؛ این درگیری تلفاتی نداشت.[18]
گروهی از افراد حزب دموکرات کردستان با هجوم به روستای تیلهکوه کامیاران، 3 نفر از اهالی این روستا را به شهادت رساندند. فرماندهی و هدایت افراد مهاجم را علی اشرف و شمسالله خراجیان برعهده داشتهاند.[19]
افراد حزب دموکرات کردستان با اجرای کمین در مسیر حرکت خودروی حامل افراد تأمین ژاندارمری در جاده جانوره مریوان، 5 نفر از آنها را به شهادت رساندند.[20]
یک آمبولانس سپاه پاسداران که از پایگاه شهدای تنه مریوان به سوی پایگاه دزلی در حرکت بود، در بین راه به کمین افراد گروهک رزگاری افتاد؛ آمبولانس منهدم شد و 3 سرنشین آن شهید شدند.[21]
ساعت 15، یک خودروی تویوتا نظامی بین چاله سبز و سیانا مریوان به کمین ضدانقلاب برخورد کردند و 6 سرنشین آن مجروح شدند.[22]
12 نفر از افراد حزب دموکرات کردستان مجهز به سلاح ژ3، برنو و کلاشینکف، 2 بولدوزر و یک لودر وزارت راه و ترابری را در اطراف روستای دوآب در محور پاوه نوسود به آتش کشیدند.[23]
افراد حزب کومله در داخل شهر پیرانشهر و حوزه استحفاظی نیروهای خودی برای نمایش قدرت و ایجاد ارعاب، با مراجعه به منزل یکی از بستگان شهید احمد عبداللهپور او را با شلیک گلوله به شهادت رساندند.[24]
حدود 50 نفر از افراد مسلح ضدانقلاب با ورود به روستای صلواتآباد سنندج چند نفر را به گروگان گرفتند.[25]
افراد مسلح ضدانقلاب در محور پیررستم و ژالانه با اجرای کمین، 3 پاسدار را به شهادت رساندند و یک خودرو تویوتا را منهدم کردند. یک بی سیم پیآرسی 77 به دست مهاجمان افتاد.[26]
ساعت 12 نیروهای جندالله پیرانشهر به همراه افراد بارزانی (کردهای طرفدار ایران) و با اجرای آتش توپخانه ارتش در مناطق کپله، حسن ابلیس و لاوین در اطراف پیرانشهر با افراد ضدانقلاب درگیر شدند؛ در این درگیری که تا ساعت 20:30 ادامه یافت، 4 سرباز، یک بسیجی و 4 نفر از بارزانیها شهید و 4 بسیجی، 9 سرباز و 6 بارزانی زخمی شدند. از ضدانقلاب نیز 26 نفر کشته و 22 نفر زخمی شدند.[27]
پیکر 2 نفر از اعضای شورای اسلامی روستای شینآباد آذربایجان غربی که به دست افراد ضدانقلاب به شهادت رسیده بودند تشییع شد.[28]
3 ضدانقلاب خود را به سپاه پاسداران کامیاران معرفی و تقاضای اماننامه کردند.[29]
یک نفر از افراد حزب دموکرات کردستان با سلاح خود را به سپاه قروه معرفی و درخواست اماننامه کرد.[30]
یک نفر از افراد حزب دموکرات با یک قبضه برنو و 300 فشنگ خود را به پایگاه یکم صلواتآباد تسلیم کرد.[31]
صدام حسین در مصاحبه با خبرنگاران ایتالیایی درباره آغاز جنگ گفت: ایران در آغاز شهرهای مندلی، زرباتیه و خانقین را هدف قرار داد و از طریق سیف سعد و زینالقوس داخل خاک عراق شد؛ سپس شطالعرب را بست و تعدادی از کشتیهای تجاری ما را غرق کرد و ما به این تجاوز آشکار پاسخ دادیم. عراق نظر توسعه طلبانه به ایران ندارد، اما این ایران است که وجود خود را در ادامه جنگ مییابد و در مقابل دولتهای منطقه سیاست توسعهطلبانه دارد. هزینههای جنگ برای عراق ماهانه یک میلیارد دلار است اما عراق مهمتر از یک میلیارد دلار است. صدام حسین از رسانههای بینالمللی و کشورهای اروپایی درخواست کرد ایران را به پذیرش پیشنهادهای صلح وادار کنند.[32]
وزیر دفاع ایران در پاسخ به اظهارات وزیر دفاع ترکیه که درخواست کرده بود به جنگ پایان داده شود و ایران و عراق اختلافات خود را از راههای مسالمت آمیز حل کنند، بر ادامه جنگ تا تحقق همه خواستهها و شروط جمهوری اسلامی ایران تأکید کرد.[33]
حجتالاسلام سید محمدحسین حکیم که برای ابلاغ پیام رژیم بعث به سخنگوی مجلس اعلای انقلاب اسلامی عراق به ایران سفر کرده است گفت، رژیم بعث وی را تهدید کرده است در صورتی که عراقیهای خارج از عراق از انجام فعالیتهای ضد حکومت بعثی منصرف نشوند، 4 فرزند او را که در حبس هستند اعدام خواهد کرد. همچنین رژیم بعث 6 نفر از خانواده حکیم را در مقابل چشمان وی در داخل سلول تیرباران کردند، اما حجت الاسلام سیدمحمد باقر حکیم عنوان کرد این دیدار به صلاح وی نیست و فقط در صورتی با وی ملاقات خواهد کرد که وی به عراق باز نگردد یا مقامات ایرانی او را به پذیرفتن این ملاقات مجبور کنند.[34]
سازمان امنیت عراق هنگام بازدید هیئت اعزامی سازمان ملل از مناطق مسکونی نوار مرزی عراق و ایران، با تهدید و ارعاب، اهالی شهر فاو را که مدتی بعد از شروع جنگ، شهر را ترک و به مناطق دیگر کوچ کرده بودند وادار کرده بود به خانههای خود در شهر بازگردند. دولت عراق به هر خانواده مبلغ 200 دینار پرداخته بود تا هنگام دیدار با اعضای سازمان ملل بگویند از زمان شروع جنگ در فاو زندگی میکنند.[35]
هیئت سیاسی اقتصادی ایران برای روابط تجاری، سرمایهگذاری مشترک، ادامه پروژه پتروشیمی بندر امام خمینی، بازار نفت و زمینههای همکاری فنی و فرهنگی به ژاپن سفر کردند.[36]
مقامات جمهوری اسلامی ایران با مقاماتی از کشورهای یوگسلاوی، جمهوری دموکراتیک خلق کره و ونزوئلا درباره گسترش مناسبات دو طرف دیدار و گفتوگو کردند.[37]
لکههای بزرگ نفتی از طریق باد و امواج دریا به سواحل شمال شرق بحرین که تنها دستگاه آب شیرینکن و نیروگاه برق این کشور در آن قرار دارند نزدیک شدهاند.[38]
حزب توده با صدور اطلاعیهای در آلمان از مقامات ایران درخواست کرد با اعزام هیئتی بینالمللی به تهران برای بررسی علت دستگیری رهبران حزب توده موافقت کنند.[39]
آمار تلفات نیروهای ارتش، وزارت دفاع، ژاندارمری و شهربانی جمهوری اسلامی ایران تا ساعت 8 امروز، 17.589شهید و76.262 مجروح، اسیر و مفقود اعلام شد.[40]
منابع و ارجاعات
- [1]. حصاری، سعید و محمدمعین گلباغ، روزشمار جنگ ایران و عراق ـ از دشت تا کوهستان، ج 25، تهران، مرکز اسناد و تحقیقات دفاع مقدس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، 1401، ص 1075.
- [2]. کریمی، نبی، تقویم تاریخ دفاع مقدس (ضربت جندالله، حوادث خرداد 1362)، ج 34، تهران، مرکز اسناد انقلاب اسلامی، 1395، ص 797.
- [3]. همان.
- [4]. همان.
- [5]. همان، ص 798.
- [6]. حصاری، سعید و محمدمعین گلباغ، همان، ص 1075.
- [7]. همان، ص 1076.
- [8]. کریمی، نبی، همان، ص 801.
- [9]. حصاری، سعید و محمدمعین گلباغ، همان، ص 1075.
- [10]. کریمی، نبی، همان، ص 800.
- [11]. همان، ص 801.
- [12]. همان.
- [13]. همان.
- [14]. همان، ص 801؛ مالکی گمچی، اسداله، روزشمار دفاع مقدس - فرماندهی انتظامی استان آذربایجان غربی، ج 1، تهران، پژوهشگاه علوم انتظامی و مطالعات اجتماعی ناجا، 1395، ص 268، 269.
- [15]. حصاری، سعید و محمدمعین گلباغ، همان، ص 1079.
- [16]. همان.
- [17]. کریمی، نبی، همان، ص 801.
- [18]. حصاری، سعید و محمدمعین گلباغ، همان، ص 1079.
- [19]. همان.
- [20]. همان.
- [21]. همان.
- [22]. کریمی، نبی، همان، ص 801.
- [23]. حصاری، سعید و محمدمعین گلباغ، همان، ص 1080.
- [24]. همان، ص 1079.
- [25]. همان.
- [26]. همان.
- [27]. همان، ص 1078، 1079.
- [28]. همان، ص 1080.
- [29]. همان.
- [30]. همان.
- [31]. همان.
- [32]. همان، ص 1081، 1082.
- [33]. همان، ص 1083.
- [34]. همان، ص 1085، 1178.
- [35]. همان، ص 1086.
- [36]. همان، ص 1087.
- [37]. همان، ص 1088.
- [38]. همان، ص 1090.
- [39]. همان، ص 1091.
- [40]. کریمی، نبی، همان، ص 811.