یکشنبه 8 خرداد 1362؛ نهصدوهشتادمین روز جنگ تحمیلی
آبادان زیر آتش سلاحهای سنگین دشمن قرار داشت که تلفات و خساراتی ندید.[1]
در تبادل آتش بین یگانهای ژاندارمری و دشمن در دو سوی اروندرود، 3 سنگر اجتماعی، یک سنگر انفرادی و 2 موضع تیربار دشمن منهدم شد و تعدادی از نفرات آنها کشته یا زخمی شدند. از افراد خودی نیز 2 درجهدار و 2 سرباز مجروح شدند.[2]
نیروهای عراق صبح امروز با سلاحهای سنگین اطراف ایستگاه حسینیه در جاده اهواز خرمشهر و حوالی قرارگاه یگانهای لشکر 77 خراسان (ارتش) در پشت خطوط مقدم را هدف قرار دادند. همچنین در ایستگاه حسینیه در ساعت 20:10 تانکهای عراق به طرف نیروهای خودی تیراندازی کردند که با اجرای آتش متقابل از فعالیت آنان جلوگیری شد؛ گروهی از نیروهای مهندسی عراق نیز مشغول مینگذاری بودند که با اجرای آتش از فعالیت آنان جلوگیری شد. عدهای از افراد دشمن هم کشته یا زخمی شدند.[3]
ساعت 18، با آتش نیروهای خودی تجمعی از نیروهای پیاده عراق در منطقه کوشک کشته یا زخمی شدند.[4]
ساعت 19:30، یگانهای خودی اقدام به گلولهباران خودروهای چرخدار عراق در شمال غرب یبیس (منطقه فکه) کردند؛ یک خودرو منهدم شد.[5]
با اجرای آتش نیروهای خودی بر روی یک گروه گشتی عراق در منطقه شرهانی، دشمن با دادن تلفات مجبور به فرار شد.[6]
نیروهای ایران یک تجمع نیروهای دشمن در مناطق مرزی بستان را هدف قرار دادند که بر اثر آن تعدادی کشته شدند.[7]
ساعت 1 بامداد، گشتیهای دشمن که قصد نفوذ به مواضع نیروهای مستقر در منطقه ایلام را داشتند با مقاومت و کمین یگانهای خودی متواری شدند.[8]
با آتش توپخانه خودی بر روی مواضع دشمن در منطقه خرمال، طویله، قلقله و گرمک (عراق) آتش توپخانه آنان خاموش و 25 نفر کشته و 3 نفر زخمی شدند.[9]
با اجرای آتش نیروهای خودی در ارتفاعات شنام (عراق)، یک سنگر تیربار و 2 خودروی زیل (کامیون روسی) منهدم شد و تلفاتی به نیروهای عراق وارد شد.[10]
ساعت 20:35، 3 جنگنده عراق به حریم هوایی آبادان تجاوز کردند که با آتش پدافند هوایی فرار کردند.[11]
یک مین قدیمی که لنگر آن بریده شده بود و به صورت سرگردان در آبهای جنوب جزیره خارک در حرکت بود توسط ناو دَیّر کشف و منهدم شد.[12]
در مرحله دوم عملیات والفتح با یاد شهید ابراهیم احمدی، روستاهای اطراف سنندج از جمله قلقله کتان، خاکروزی، کانیملا، معینآباد، قالوازه، بادیان دول، گاودره، مانگاهول، فرهادآباد و ارتفاع بردهرش و گردنه زرواو پاکسازی شد و بیش از 90 ضدانقلاب کشته و 2 نفر دستگیر شدند.[13]
افراد ضدانقلاب به شرکت زراعی روستای ورله در محور باختران (کرمانشاه) - سنندج حمله کردند و 7 خودروی سنگین راهسازی شامل لودر، بولدوزر و گریدر را به آتش کشیدند.[14]
ساعت 12، افراد ضدانقلاب به بانک تجارت سنندج حمله کردند و ضمن مجروح کردن 2 نفر از نیروهای انتظامی، 2 میلیون تومان به سرقت بردند.[15]
یکی از بازرسان فرمانداری و شهرداری سنندج که مسئول مبارزه با مواد مخدر بود به دست افراد حزب دموکرات کردستان ترور و به شهادت رسید.[16]
پایگاههای خانتختی، پشت زاغه مهمات جلدیان، کارخانه قند پیرانشهر، استادیوم پیرانشهر و نوید با افراد مسلح ضدانقلاب درگیر شدند که تلفاتی نداشتند.[17]
40 نفر از افراد حزب دموکرات با سلاحهای سبک و آرپیجی به پایگاه چیانه پیرانشهر حمله کردند؛ در این حمله 3 ساعته تلفاتی به نیروهای خودی وارد نشد. یک نفر از افراد بومی بر اثر ترکش زخمی و تعدادی دام نیز تلف شد.[18]
افراد ضدانقلاب با اجرای کمین در اطراف روستای کانیسیف بانه، 4 نفر را شهید و 9 نفر را به گروگان گرفتند.[19]
یک ستوان دوم ارتش (ابراهیمپور) که در روز ششم خرداد در روستای شینه به دست ضدانقلاب به گروگان گرفته شده بود به شهادت رسید.[20]
افراد کومله 5 نفر از نیروهای خودی را در کامیاران اسیر کردند؛ یک نفر از اسرا را کشتند و بقیه را آزاد کردند.[21]
یک کامیون گاز (کامیون روسی) ژاندارمری پایگاه شماره 3 در منطقه برادوست با مین برخورد کرد؛ 9 نفر شهید و 4 نفر مجروح شدند.[22]
2 نفر از نیروهای خودی در حوالی پایگاه خورخوره سقز با مین برخورد کردند و مجروح شدند.[23]
ساعت 18:30، خودروی لندرور ژاندارمری هنگام جمعآوری نیروهای تأمین محور پایگاه سوم جاده سرو در اطراف ارومیه با مین برخورد کرد؛ 7 نفر شهید و 4 نفر مجروح شدند.[24]
2 نفر از افراد حزب دموکرات کردستان با 2 اسلحه ام 1 و مقداری مهمات خود را به سپاه پاسداران میاندوآب معرفی کردند.[25]
3 نفر از افراد حزب دموکرات کردستان در منطقه برادوست ارومیه با سلاح و مهمات تسلیم شدند.[26]
یکی از افراد سازمان مجاهدین خلق که قصد خرابکاری در نزدیکی حرم سید علاءالدین حسن شیراز را داشت پس از پرتاب 2 نارنجک به طرف نیروهای سپاه پاسداران با خوردن قرص سیانور خودکشی کرد؛ انفجار نارنجکها تلفات جانی نداشت، اما به چند خودرو آسیب رسید.[27]
علیاکبر ولایتی وزیر امور خارجه ضمن رد پیشنهاد عراق مبنی بر انعقاد قرارداد اجتناب از بمباران مناطق غیرنظامی و مسکونی تصریح کرد جمهوری اسلامی همیشه اعلام کرده است که با وجود ادعاهای کذب و مکرر عراق هیچ وقت شهرها و مناطق مسکونی و غیرنظامی این کشور را بمباران نکرده است و بر اساس اصول مسلم انسانی و اسلامی و در عین پایبندی به دفاع از کشور و انقلاب اسلامی، همیشه رعایت اصول و ضوابط پذیرفته شده بینالمللی را مد نظر داشته، هیچگاه رعایت این اصول را منوط به انعقاد قراردادهای جداگانه و نظارت سازمانهای بینالمللی نکرده است.[28]
کانال 2 تلویزیون فرانسه با پخش گزارشی مغرضانه از اسرای ایرانی در اردوگاه رمادی عراق اسرای ایرانی را افراد متعصب مذهبی معرفی کرد.[29]
حدود 235 تریلی و کامیون حامل تجهیزات نظامی شامل تانک و موشک از کویت به سمت جادهای که به عراق منتهی میشود دیده شدند. یک خودرو نظامی که سرنشینان آن سیاهپوست بودند این کامیونها را اسکورت میکردند.[30]
حدود 20 نفربر ام 1 و 2 تریلی حامل فشنگ از عربستان به سوی عراق حرکت کردند.[31]
مسعود رجوی به عنوان نماینده شورای خودخوانده ملی مقاومت، خواستار پایان جنگ و شروع مذاکرات بر اساس قرارداد 1975 شد. وی همچنین جمهوری اسلامی ایران را به ادامه جنگ و دریافت سلاح از رژیم صهیونیستی متهم کرد.[32]
سفیر جمهوری اسلامی ایران در پاکستان با رو به گسترش خواندن مناسبات دو کشور از رایزنی با مقامات اسلامآباد برای توسعه جاده کویته زاهدان خبر داد.[33]
همزمان با رایزنیهای سران سوریه و لبنان درباره خروج نیروهای خارجی از خاک سوریه، برخی نشریات عرب ورود سربازان تازه نفس آمریکایی به لبنان را به عنوان مقدمه تجاوز احتمالی مشترک آمریکا و رژیم صهیونیستی به سوریه تفسیر کردند.[34]
ساعت 20:30، مأموران پاسگاه ژاندارمری تپه سیاه تایباد به 8 افغانستانی که قصد داشتند وارد ایران شوند، به علت عدم توجه به ایست تیراندازی کردند؛ یک نفر از آنان مجروح و بقیه دستگیر شدند.[35]
آمار تلفات نیروهای ارتش، وزارت دفاع، ژاندارمری و شهربانی جمهوری اسلامی ایران تا ساعت 8 امروز، 17.387 شهید و 75.789 مجروح، اسیر و مفقود اعلام شد.[36]
منابع و ارجاعات
- [1]. کریمی، نبی، تقویم تاریخ دفاع مقدس (ضربت جندالله، حوادث خرداد 1362)، ج 34، تهران، مرکز اسناد انقلاب اسلامی، 1395، ص 278.
- [2]. همان.
- [3]. حصاری، سعید و محمدمعین گلباغ، روزشمار جنگ ایران و عراق ـ از دشت تا کوهستان، ج 25، تهران، مرکز اسناد و تحقیقات دفاع مقدس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، 1401، ص 777.
- [4]. همان.
- [5]. همان.
- [6]. همان.
- [7]. همان.
- [8]. کریمی، نبی، همان، ص 282.
- [9]. حصاری، سعید و محمدمعین گلباغ، همان، ص 778.
- [10]. همان.
- [11]. همان.
- [12]. کریمی، نبی، همان، ص 288.
- [13]. حصاری، سعید و محمدمعین گلباغ، همان، ص 780.
- [14]. همان.
- [15]. همان.
- [16]. همان.
- [17]. کریمی، نبی، همان، ص 282.
- [18]. حصاری، سعید و محمدمعین گلباغ، همان، ص 780.
- [19]. همان.
- [20]. همان.
- [21]. همان.
- [22]. همان، ص 781.
- [23]. همان.
- [24]. همان.
- [25]. همان.
- [26]. همان.
- [27]. همان.
- [28]. همان.
- [29]. همان، ص 784.
- [30]. همان، ص 785.
- [31]. همان.
- [32]. همان، ص 786.
- [33]. همان، ص 790.
- [34]. همان، ص 792.
- [35]. کریمی، نبی، همان، ص 289.
- [36]. همان.