سهشنبه 22 شهریور 1362؛ هزاروهشتادوهفتمین روز جنگ تحمیلی
با آتش نیروی دریایی مستقر در منطقه آبادان و خرمشهر، دو سنگر نیروهای دشمن منهدم و تعدادی از آنها کشته شدند.[1]
آبادان زیر آتش سلاحهای سنگین دشمن قرار داشت و به یک منزل خساراتی وارد شد.[2]
با آتش ارتش عراق در منطقه کانیشیخ در سومار (ایلام)، دو نظامی مجروح شدند.[3]
پایگاههای مرزی بردوک و ابوالحسن در بانه (کردستان) زیر آتش توپخانه ارتش دشمن قرار گرفت و دو نظامی مجروح شدند.[4]
در تبادل آتش در مناطق پیرانشهر (آذربایجان غربی)، سردشت، بانه و مریوان (کردستان) یک انبار مهمات و یک تانک دشمن منهدم شد. یک نظامی شهید و چهار نفر مجروح و پنج جعبه مهمات ژ3 منهدم شد.[5]
ده فروند هواپیمای عراق شهر و پادگان مریوان (کردستان) را بمباران کردند که به شهادت یک نفر و مجروحیت پنج نفر انجامید. در این حمله سه کانکس مواد سوختی و سه ساختمان پنجطبقه محتوی مهمات سبک و سنگین و مواد منفجره مورد اصابت قرار گرفت و خسارت دید.[6]
تعدادی از هواپیماهای عراق با پرواز در آسمان سردشت (کردستان) اعلامیههایی بر فراز شهر پخش کردند.[7]
دولت عراق به اهالی شهرهای بانه، مریوان و سردشت اعلام کرد که تا 25 شهریور 1362 فرصت دارند این شهرها را تخلیه کنند.[8]
دو عضو حزب دمکرات با دو قبضه تفنگ ژ3 و 256 فشنگ خود را به پایگاه گازرخانی سنندج معرفی کردند.[9]
در درگیری پایگاه 101 سردشت (کردستان) با مهاجمین، فرمانده پایگاه مجروح شد.[10]
یک کامیون نظامی بین پایگاه نجلو و خوشهدره در سقز (کردستان) با مین برخورد کرد و دو نظامی مجروح شدند.[11]
پایگاههای حمزه لان و قلیآباد در سنندج با ضدانقلاب درگیر شدند که تلفاتی نداشت.[12]
تیپ ویژه شهدای سپاه پاسداران در محور بانه ـ سردشت در منطقه منجیلان بین پایگاه گوخان و روستای منجیلان (کردستان)، روستاهای سفید دره، میشه بالا و پایین، شهینان و منیجلان را از ضدانقلاب پاکسازی کردند.[13]
نیروهای تأمین گروهان ژاندارمری سرو و پایگاه عابدی (آذربایجان غربی) با ضدانقلاب درگیر شدند. در این درگیری به نیروهای خودی آسیبی نرسید.[14]
در محور چره سرو (آذربایجان غربی)، ضدانقلاب بر سر راه یک خودروی سپاه پاسداران کمین کرد و یک پاسدار شهید شد.[15]
نیروهای پایگاه ژاندارمری گرجی مهاباد (آذربایجان غربی) یک مین ضدتانک و یک تله انفجاری را کشف و خنثی کردند.[16]
یک عضو حزب دمکرات با اسلحه و مهمات، خود را به پیشمرگان کرد مسلمان مستقر در پایگاه حناوین در خوی (آذربایجان غربی) تسلیم کرد.[17]
در مهاباد (آذربایجان غربی)، درگیری پراکندهای با ضدانقلاب رخ داد، اما به نیروهای نظامی تلفاتی وارد نشد.[18]
در عملیات گردان جندالله و پیشمرگان کرد مسلمان، در روستاهای باب خالدآباد، قلاتیان، کانیرش، صوفیان، دوآب، ده شمس، حسن نوران و قره سقل اشنویه (آذربایجان غربی) چهار عضو حزب دمکرات کشته، سه نفر دستگیر و بقیه متواری شدند. سه قبضه اسلحه ژ3 و کلاشینکف، تعدادی مین ضد نفر و مین ساعتی و نیز تعدادی از پروندههای درونگروهی و یک رأس اسب به دست آمد.[19]
نیروهای نظامی در روستاهای محمد نورالدین و خرمآباد در محال قوشچی و صومای در حومه ارومیه (آذربایجان غربی) با گروهی از افراد دمکرات، کومله و سازمان مجاهدین خلق درگیر شدند و دو نفر از نیروهای نظامی شهید و چهار ضدانقلاب کشته شدند.[20]
یک گروه از نیروهای بسیج در مسیر دو روستای تنگیسر و نیر سنندج، با ضدانقلاب درگیر شدند و دو بسیجی به شهادت رسیدند.[21]
در برخورد دو خودروی نظامی با مین در محور عباسآباد و نهنی سردشت (آذربابایجان غربی) نوزده نفر از نیروهای ارتش و سپاه پاسداران مجروح شدند و یک نفر به شهادت رسید.[22]
منابع و ارجاعات:
- [1] پورداراب، سعید، تقویم تاریخ دفاع مقدس نزاجا، ج37: نبرد خاموش، تهران: مرکز اسناد انقلاب اسلامی، 1395، ص596.
- [2] همان، ص573.
- [3] همان، ص578.
- [4] همان، ص580.
- [5] همان، ص579.
- [6] همان، ص591.
- [7] نعمتی، یعقوب، کریمی، حجتالله، اکبرپور، محمدجواد، روزشمار جنگ ایران و عراق، کتاب بیستوهفتم: آمادهسازی عملیات والفجر 4، تهران: مرکز اسناد و تحقیقات دفاع مقدس سپاه پاسداران، 1394، ص445.
- [8] همان.
- [9] پورداراب، سعید، همان، ص579.
- [10] همان، ص579 و 580.
- [11] همان، ص580.
- [12] همان.
- [13] نعمتی، یعقوب، کریمی، حجتالله، اکبرپور، محمدجواد، همان، ص445.
- [14] پورداراب، سعید، همان، ص579.
- [15] همان.
- [16] همان.
- [17] همان.
- [18] همان، ص580.
- [19] نعمتی، یعقوب، کریمی، حجتالله، اکبرپور، محمدجواد، همان، ص445.
- [20] همان، ص446.
- [21] همان.
- [22] همان.
