جمعه 28 اردیبهشت 1363؛ هزاروسیصدوسیوپنجمین روز جنگ تحمیلی
در گلولهباران آبادان 3 غیرنظامی مجروح شدند و 6 منزل مسکونی، 10 مغازه، یک مدرسه دولتی و قسمتی از یک ساختمان اداری آسیب دید. 4 آتشسوزی نیز رخ داد که مهار شد.[1]
با آتش دشمن در منطقه عملیاتی آبادان، یک نفر شهید و 14 نفر مجروح شدند.[2]
در تبادل آتش در جبهههای حسینیه، کوشک، تنگه چزابه، خرابه و جزیره مجنون، از نیروهای خودی 3 نفر شهید و 19 نفر مجروح شدند. به 2 خودرو، یک اسلحه ژ 3 و یک قایق نیز خساراتی وارد شد.[3]
از ساعت 17:30، توپخانه دشمن به مدت 45 دقیقه شلمچه و اطراف زید و به مدت 40 دقیقه بر روی منطقه جزیره مینو اجرای آتش کرد.[4]
با آتش دشمن در جبهه ایلام، یک سرباز مجروح شد.[5]
در تبادل آتش در مناطق عملیاتی پیرانشهر، سردشت و حاج عمران، یگانهای خودی با اجرای آتش توپخانه و خمپارهانداز ضمن خاموش کردن آتش دشمن، تعدادی سنگر اجتماعی و انفرادی آنان را منهدم کردند؛ 6 نفر از افراد دشمن کشته یا زخمی شدند. از نیروهای خودی نیز 8 نفر مجروح شدند.[6]
ساعت 16:30، 2 بالگرد دشمن به منطقه آبادان تجاوز کرد که با اجرای آتش پدافند هوایی متواری شدند.[7]
3 هواپیمای دشمن ضمن تجاوز به منطقه مهران توسط رادارهای نیروی هوایی ارتش شناسایی و علیه آنها اقدامات تاکتیکی انجام شد.[8]
کشتی تجاری فیدلیتی دارای محموله آهن که با پرچم پاناما حرکت میکرد و در اجاره ایران بود، در مسیر بندر بوشهر مورد حمله یک هواپیمای عراقی با 2 موشک قرار گرفت و غرق شد. 3 نفر از خدمه کشتی زخمی شدند و یک نفر کشته شد، بقیه خدمه هم به بندر بوشهر منتقل شدند.[9]
نفتکش 230 هزار تنی بارسلونا هدف حملات هوایی عراق قرار گرفت اما خساراتی به آن وارد نشد.[10]
در مرحله دوم عملیات قائم آل محمد «ع»، حرکت یک گردان از نیروهای تیپ 110 شهید بروجردی و تعدادی از نیروهای ویژه جندالله با هدف تصرف مرکزیت بخشهایی از دموکرات و به اسارت گرفتن افراد رده بالای این حزب از روستای شاهنشین به طرف نرگسله ادامه یافت. در درگیری روستای نرگسله یکی از فرماندهان نظامی حزب دموکرات به نام انور شیت و 4 نفر دیگر از مسئولان آن کشته شدند. نیروهای خودی نیز در محور شریفآباد ضمن پاکسازی روستاهای شاهقلعه، دره دوزان و ترکلان، 8 نفر از گروگانهای ضدانقلاب را آزاد کردند. در این مرحله از عملیات جنازه 40 نفر از ضدانقلاب از جمله جنازه برخی از فرماندهان حزب دموکرات و کومله به دست نیروهای خودی افتاد و بیش از 100 نفر از آنان زخمی یا کشته شدند.[11]
بیش از 100 نفر از افراد دمکرات، کومله و خبات به منظور جلوگیری از رسیدن آذوقه به پایگاه گرماب در جنوب بانه به روستای کانیبند وارد شدند و تراکتور ارتش را که به تأمین نیروها و آوردن آب براى آنها مشغول بود به آتش کشیدند.[12]
ساعت 15، هنگامى که نیروهاى پایگاه روستاى کوچکعلیا براى گشتزنى به روستاى مَرخُز در شمال غربی سقز رفته بودند، تعدادى از ضدانقلاب را در این روستا محاصره و در یک درگیرى، 5 ضدانقلاب را دستگیر کردند. یک نفر از ضدانقلاب نیز کشته شد.[13]
از ساعت 07:30 تا 9:30، نیروهای تأمین پایگاه دیوالان سردشت با ضدانقلاب درگیر شدند؛ 2 نفر شهید و اسلحه و مهمات آنان به غارت برده شد.[14]
ساعت 13، نیروهای پایگاه کوچک علیا (سقز) با افراد مسلح ضدانقلاب درگیر شدند؛ یک ضدانقلاب کشته و 2 نفر از سران آنان با اسلحه و مهمات دستگیر شدند.[15]
ساعت 23، نیروهای پایگاه گلچین آذربایجان غربی با ضدانقلاب درگیر شدند؛ این درگیری ساعت یک بامداد بدون تلفات نیروهای خودی خاتمه یافت.[16]
ساعت 16، بر اثر انفجار مین در پایگاه کلیار آذربایجان غربی، 3 سرباز مجروح شدند.[17]
یک خودرو تویوتا پایگاه خورخوره آذربایجان غربی با مین برخورد کرد و منهدم شد.[18]
11 کامیون حامل مهمات از اردن وارد پادگان التاجی و 8 خودروی حامل تجهیزات به پایگاه مدیج (جاده مندلی ـ بعقوبه) عراق وارد شدند.[19]
منابع و ارجاعات
- [1]. یزدانفام، محمود، روزشمار جنگ ایران و عراق - آغاز جنگ نفتکشها، ج 31، تهران، مرکز اسناد و تحقیقات دفاع مقدس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، 1397، ص 317.
- [2]. همان.
- [3]. بهروزی، فرهاد، تقویم تاریخ دفاع مقدس (جنگ آب، حوادث اردیبهشت 1363)، ج 45، تهران، مرکز اسناد انقلاب اسلامی، 1396، ص 863.
- [4]. همان، ص 864.
- [5]. همان.
- [6]. همان، ص 865.
- [7]. همان، ص 863.
- [8]. همان، ص 867.
- [9]. یزدانفام، محمود، همان، ص 317.
- [10]. همان.
- [11]. همان، ص 315، 316.
- [12]. همان، ص 316.
- [13]. همان.
- [14]. بهروزی، فرهاد، همان، ص 865.
- [15]. همان.
- [16]. مالکی گمچی، اسداله، روزشمار دفاع مقدس - فرماندهی انتظامی استان آذربایجان غربی، ج 2، تهران، پژوهشگاه علوم انتظامی و مطالعات اجتماعی ناجا، 1395، ص 261.
- [17]. بهروزی، فرهاد، همان، ص 865.
- [18]. مالکی گمچی، اسداله، همان، ص 261.
- [19]. بهروزی، فرهاد، همان، ص 868.