یکشنبه 26 مهر 1360؛ سیصدونودودومین روز جنگ تحمیلی
در تبادل آتش بین یگانهای شهربانی مستقر در آبادان و نیروهای دشمن در منطقه اشغالی خرمشهر چند سنگر و یک کامیون حامل مهمات دشمن منهدم شد و تعدادی از افراد آنان کشته و مجروح شدند. از نیروهای خودی نیز یک نفر شهید و 16 نفر مجروح شدند.[1]
ارﺗﺶ ﻋﺮاق به ﻣﻨﺎﻃﻖ ﻣﺴﻜﻮﻧﻲ و ﺗﺄﺳﻴﺴﺎت ﺷﻬﺮی آﺑﺎدان حمله کرد؛ ﺗﻌﺪادی از اهالی ﺷـﻬﻴﺪ ﻳﺎ زﺧﻤﻲ شدند.[2]
نیروﻫﺎی دﺷﻤﻦ در ﺟﺒﻬﻪ محرزی ﻣﻮاﺿﻊ ﺧﻮدی را زﻳﺮ آﺗﺶ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ، اﻣﺎ ﭘﺲ از اﻗﺪام ﻣﺘﻘﺎﺑﻞ و اﻧﻬﺪام ﻳﻚ ﺳـﻨﮕﺮ و یک آرﭘﻲﺟﻲ دﺷﻤﻦ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﺧﺪﻣﻪ و ﺗﺠﻬﻴﺰات آن و ﭼﻨﺪ ﺳﻨﮕﺮ اﻧﻔﺮادی، آﺗﺶ ﻋﺮاق ﺧﺎﻣﻮش ﺷﺪ.[3]
با آتش نیروهای خودی بر روی ﻣﻨﺎﻃﻖ، ﻣﻮاﺿﻊ و ﻣﺤﻞ ﺗﺠﻤﻊ ﻧﻴﺮوﻫﺎی ﻋﺮاق در ﺑﺨﺶ اﺷﻐﺎﻟﻲ خرمشهر و ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ دﻫﻜﺪه وﻟﻲﻋﺼﺮ، ﻳﻚ اﻧﺒﺎر ﻣﻬﻤﺎت در ﻣﻨﻄﻘﻪ ﭘﻞﻧﻮ آﺗﺶ ﮔﺮﻓﺖ.[4]
با آتش خمپارهاندازهای خودی در ﻣﺤﻮر ﻛﺎرون، یک ﺟﻴﭗ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻫﻲ ﺑﺎ سرنشینان، ﻳﻚ ﺳـﻨﮕﺮ و ﻳﻚ ﻧﻔﺮﺑﺮ ﻋﺮاق ﻣﻨﻬﺪم ﺷﺪ. یک نفر کشته و 8 نفر نیز مجروح شدند.[5]
توپخانههای ارتش عراق، روستای کانیمیران در شمال غربی مریوان را گلولهباران کردند؛ 3 خانه روستایی آسیب دید و یک نفر از اهالی مجروح شد.[6]
با آتش خمپارهانداز نیروهای سپاه پاسداران در محورهای غرب دزفول و شوش، ﻳﻚ ﺧﻤﭙﺎرهاﻧﺪاز 82 ﻣﻴﻠﻲﻣﺘﺮی و ﻳﻚ ﺳﻨﮕﺮ ﮔﺮوﻫﻲ دﺷﻤﻦ ﻣﻨﻬﺪم ﺷﺪ.[7]
ﻳﻚ ﻧﻔﺮﺑﺮ ﺑﻲامﭘﻲ ﻣﺠﻬﺰ ﺑﻪ ﻣﻮﺷﻚ ﻛﻪ از ﺗﭙﻪﻫﺎی ﺳﻨﺪال ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﻮاﺿﻊ ﻧﻴﺮوﻫﺎی ﺧﻮدی درﺣﺎل ﺣﺮﻛﺖ ﺑﻮد ﺑﻪ وﺳﻴﻠﻪ ﻣﻮﺷﻚاﻧﺪاز ﻧﻴﺮوﻫﺎی ارﺗﺶ ﻣﻨﻬﺪم ﺷﺪ.[8]
با آتش خمپارهانداز 60 و 120 میلیمتری دشمن در ﻣﺤﻮر اﷲاﻛﺒﺮ ﺑﺴﺘﺎن، 7 بسیجی و ﻳﻚ نفر از اﻓﺮاد ﺳـﺘﺎد ﺟﻨﮓﻫﺎی ﻧﺎﻣﻨﻈﻢ زﺧﻤﻲ شدند. 2 تانکر آب، 2 خودرو و یک آمبولانس نیز آسیب دید.[9]
ﻣﻮاﺿﻊ ﻧﻴﺮوﻫﺎی ﻋﺮاق ﻣﺴﺘﻘﺮ در دﻏﺎﻏﻠﻪ در محور حمیدیه زﻳﺮ آﺗﺶ ﺳﺘﺎد ﺟﻨﮓﻫﺎی ﻧﺎﻣﻨﻈﻢ دکتر چمران ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ.[10]
با آتش یگانهای تیپ 55 هوابرد (ارتش)، 2 تانک و 3 خودرو و تعدادی از سنگرهای دشمن در جبهه سوسنگرد آسیب دید.[11]
ساعت 13، با آتش یگانهای خودی مستقر در داربلوط قصرشیرین به مواضع دشمن، 7 پست دیدهبانی عراق منهدم شد و تعدادی از افراد آنان کشته و زخمی شدند.[12]
یک ﺑﺎﻟﮕﺮد متجاوز ﻋﺮاق در ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺳﻨﺪال ﺑﺎ آﺗﺶ ﭘﺪاﻓﻨﺪ ﺧﻮدی ﻣﺘﻮاری ﺷﺪ.[13]
3 هواپیمای جنگنده عراق به وسیله رادارهای ایلام، خارک و اهواز شناسایی و با آتش پدافند هوایی متواری شدند.[14]
با آتش یگانهای نیروی دریایی ارتش مستقر در منطقه دریایی آبادان و خرمشهر به مواضع دشمن، تعدادی خودرو و سنگرهای سلاح سنگین دشمن در آن سوی اروندرود منهدم شد و عدهای کشته و مجروح شدند.[15]
سرنشینان یک خودروی حامل مواد غذایی پایگاه گاران در جاده سنندج مریوان با افراد مسلح ضدانقلاب درگیر شدند که با رسیدن نیروهای کمکی مهاجمان متواری شدند.[16]
افراد مسلح ضدانقلاب به مقر سپاه پاسداران و یکی از پایگاههای هنگ ژاندارمری سردشت حمله کردند که با اجرای آتش متقابل درگیری خاتمه یافت. به نیروهای خودی تلفاتی وارد نشد.[17]
ﻧﻴﺮوﻫﺎی ﺳﭙﺎه ﺳﻘﺰ روستای ﮔﺎوﺷﻠﻪ در 14 ﻛﻴﻠﻮﻣﺘﺮی ﺷﻤﺎل ﺷﺮﻗﻲ ﺳﻘﺰ را ﭘﺎکسازی ﻛﺮدﻧﺪ. در اﻳﻦ ﻋﻤﻠﻴﺎت 3 ضدانقلاب ﻛﺸﺘﻪ و 2 نفر زخمی شدند. یک پاسدار نیز به شهادت رسید.[18]
در درگیری میان نیروهای خودی و افراد مسلح ضدانقلاب در محور بانه- سقز در نزدیکی روستای میرده، 5 ضدانقلاب زخمی یا کشته شدند.[19]
در درگیری میان نیروهای خودی و افراد حزب دموکرات در اطراف اشنویه، فرمانده ضدانقلاب به نام سروان حاتم دعاخوان همراه 20 ضدانقلاب کشته شدند.[20]
با اطلاع یکی از اهالی بومی محور سقز ـ بانه، یک بمب دستساز که در وسط جاده جاسازی شده بود، کشف و خنثی شد.[21]
اقدامات ضدانقلاب در تهران و شهرستانها ادامه داشت: ساعت 10 صبح، 2 نفر یک شیشه کوکتل مولوتوف به داخل مغازه خواربارفروشی در خیابان نواب تهران پرتاب کردند که صاحب مغازه مجروح و خساراتی به مغازه وارد شد؛[22] نیروهای کمیته انقلاب اسلامی یک خانه تیمی سازمان مجاهدین خلق (منافقین) را که یکی از مراکز اسناد و آرشیو سازمان بود محاصره کردند. در این درگیری 2ساعته، یک نفر از منافقین کشته و 3 نفر دستگیر شدند و یک پاسدار نیز زخمی شد. از این خانه تعدادی اسناد و مدارک سازمانی، کروکی منازل افراد انقلابی و حکمهای مأموریت دستنویس جعلی و 2 قبضه اسلحه کمری، 2 نارنجک و مقادیری فشنگ به دست آمد؛[23] در روستای چالبندپی بابل افراد ضدانقلاب منزل یک بسیجی را با کوکتلمولوتف به آتش کشیدند، این حادثه تلفات جانی نداشت؛[24] ساعت1:30 بامداد، افراد منافقین مسجد روستای کشکو تنکابن را به آتش کشیدند؛[25] یکی از منافقین، بسیجی عبدالمجید دکانیان را در نوشهر ترور و به شهادت رساند و هنگام فرار توسط سپاه کشته شد. دکانیان قبلاً از فعالان سازمان بود که پس از جدا شدن از سازمان، با نهادهای انقلابی همکاری میکرد؛[26] نیروهای گشت سپاه نیشابور به 2 سرنشین موتورسیکلت مظنون شدند که در حین تعقیب، با افتادن و متوقف شدن موتورسیکلت در یک گودال، سرنشینان آن نیروهای سپاه را به رگبار گلوله بستند و با تهدید اسلحه یک خودرو عبوری را ربوده و متواری شدند. یک کلت به جامانده در محل، از این افراد به دست آمد. در این واقعه نیروهای سپاه آسیبی ندیدند؛[27] افراد منافقین به خودرو گشت سپاه پاسداران در نزدیکی چهارراه دکترا (مشهد) حمله کردند و 4 سرنشین آن به نامهای مهدی باغبانی، مهدی سلطانی، محمود مولایی و محمدصادق کریمی را به شهادت رساند؛[28] ساعت 00:20، چند نفر به آموزشگاه سرپاسبانی رشت حمله کردند که با اعزام مأموران کمکی متواری شدند؛[29] نیروهای سپاه پاسداران، 2 خانه تیمی منافقین و سازمان پیکار در راه آزادی طبقه کارگر را کشف کردند. در خانه تیمی سازمان پیکار در خیابان گیشا (کوی نصر)، 3 نفر دستگیر شدند. در خانه تیمی سازمان مجاهدین خلق، 4 نفر دستگیر شدند. از این خانه ها تعدادی اسلحه و مقادیری مهمات و اسناد درونگروهی به دست آمد؛[30] نیروهای سپاه پاسداران زنجان، 15 عضو منافقین را دستگیر کردند. افرادی که در عملیات پرتاب کوکتلمولوتف به اماکن مختلف شرکت کرده بودند و برخی اعضای گروههای تدارکاتی سازمان از جمله دستگیرشدگان هستند؛[31] 10 نفر از افراد منافقین در قائمشهر دستگیر شدند. 7 نفر از منافقین که به دلیل فعالیت مسلحانه غیاباً به اعدام محکوم شده بودند، پس از معرفی خود با رد ﻣﻮاﺿﻊ ﺳﺎزﻣﺎن و اﻇﻬﺎر ﭘﺸﻴﻤﺎﻧﻲ از اﻋﻤﺎل ﮔﺬﺷﺘﻪ، ﺑﺎ ﺗﺨﻔﻴﻒ، ﺑﻪ 5 ﺗﺎ 10 ﺳﺎل زﻧﺪان ﻣﺤﻜﻮم ﺷﺪﻧﺪ.[32]
بدﻧﺒﺎل ﺳﻮءﻗﺼﺪ ﻣﺴﻠﺤﺎﻧﻪ و ﻧﺎﻣﻮﻓﻖ واﺑﺴﺘﮕﺎن ﺳﻔﺎرت ﻋﺮاق ﻋﻠﻴﻪ ﻛﺎردار ﺟﻤﻬﻮری اﺳﻼﻣﻲ اﻳﺮان در ﺑﻴﺮوت، ﮔﺮوﻫﻲ از ﺷﺨﺼﻴﺖﻫﺎی ﺳﻴﺎﺳﻲ و ﻣﺬﻫﺒﻲ اﻳﻦ ﺷﻬﺮ ازﺟﻤﻠﻪ ﺷﻴﺦﻣﻬﺪی ﺷﻤﺲاﻟﺪﻳﻦ، ﻧﺎﻳﺐرﺋﻴﺲ ﻣﺠﻠﺲ ﻋﺎﻟﻲ اﺳﻼﻣﻲ ﺷﻴﻌﻴﺎن ﻟﺒﻨﺎن، ﺷﻴﺦ اﻻﻣﻴﺮ ﻗﺒﻼن ﻣﻔﺘﻲ اﻋﻈﻢ ﺟﻌﻔﺮی و ﻧﻴﺰ ﺳﻔﻴﺮان واﺗﻴﻜﺎن و ﺗﺮﻛﻴﻪ در ﺑﻴﺮوت اﻳﻦ اﻗﺪام را ﻣﺤﻜﻮم ﻛﺮدﻧﺪ.[33]
21 ﺧﻮدرو ﺣﺎﻣﻞ ﻣﻬﻤﺎت و ﺗﺴﻠﻴﺤﺎت از اردن وارد ﺧﺎک ﻋﺮاق شد و ﺑﻪ ﭘﺎدﮔﺎن اﻟﺘﺎﺟﻲ اﻧﺘﻘﺎل ﻳﺎﻓﺖ.[34]
5 خودروی عراقی حامل مهمات از کوت به خانقین و 3 دستگاه از بعقوبه به منطقه سوسنگرد اعزام شدند.[35]
ستاد مشترک ارتش آمار تلفات (شهید، مجروح، اسیر و مفقود) نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران را تا ساعت 8 صبح امروز 48.431 نفر اعلام کرد.[36]
منابع و ارجاعات
- [1]. بهروزی، فرهاد، تقویم تاریخ دفاع مقدس (شکست حصر، حوادث مهر1360)، ج 14، تهران، مرکز اسناد انقلاب اسلامی، 1388، ص 649.
- [2]. لطفاللهزادگان، علیرضا، روزشمار جنگ ایران و عراق (آزادسازی سرزمینهای ایران ـ گام دوم، بستان)، ج 16، تهران، مرکز اسناد و تحقیقات دفاع مقدس سپاه پاسدارن انقلاب اسلامی، 1394، ص 226.
- [3]. همان، ص 225.
- [4]. همان.
- [5]. همان، ص 226.
- [6]. همان، ص 225.
- [7]. همان.
- [8]. همان.
- [9]. همان.
- [10]. همان.
- [11]. بهروزی، فرهاد، همان، ص 649.
- [12]. همان، ص650.
- [13]. لطفاللهزادگان، علیرضا، همان، ص 225.
- [14]. بهروزی، فرهاد، همان، ص651.
- [15]. همان.
- [16]. همان.
- [17]. همان.
- [18]. لطفاللهزادگان، علیرضا، همان، ص 228.
- [19]. همان.
- [20]. نقیپوران، شهریان و دیگران، تاریخ معاصر آذربایجان - تاوان استقلالطلبی، ج 2، تهران، سوره سبز، 1395، ص 165.
- [21]. لطفاللهزادگان، علیرضا، همان، ص 228.
- [22]. بهروزی، فرهاد، همان، ص 652.
- [23]. لطفاللهزادگان، علیرضا، همان، ص 228.
- [24]. همان.
- [25]. همان.
- [26]. همان.
- [27]. همان، ص 228، 229.
- [28]. همان، ص 228.
- [29]. بهروزی، فرهاد، همان، ص652.
- [30]. لطفاللهزادگان، علیرضا، همان، ص 229.
- [31]. همان.
- [32]. همان، ص 229، 230.
- [33]. همان، ص 240.
- [34]. همان، ص 227.
- [35]. بهروزی، فرهاد، همان، ص 652.
- [36]. همان، ص 653.