شنبه 21 آذر 1360؛ چهارصدوچهل وهفتمین روز جنگ تحمیلی
نیروهای ایران در ادامه عملیات مطلعالفجر به تثبیت مواضعی پرداختند که در ابتدای عملیات تصرف کرده بودند و دشمن در اولین پاتک خود در مناطق تصرف شده شیاکوه شکست خورد و 20 اسیر داد.[1]
در درگیریهای منطقۀ عملیات مطلعالفجر، 5 تانک، یک تفنگ 106 میلیمتری، یک انبار مهمات و تعدادی خودروی حامل مهمات دشمن منهدم و 160 نفر از دشمن کشته و حداقل 10 نفر از نیروهای خودی شهید شدند.[2]
با آتش توپخانه و خمپارهانداز دشمن به آبادان، یک منزل مسکونی در ایستگاه 4 آبادان، یک انبار، 3 نقطه از پالایشگاه و 3 خودرو کمپرسی آسیب دیده یا آتش گرفت و یک نفر شهید و 13 نفر مجروح شدند.[3]
در تبادل آتش بین نیروی دریایی ایران و دشمن در منطقۀ خرمشهر و اروندرود، 10 سنگر و 2 خمپارهانداز دشمن منهدم شد و 8 نفر کشته شدند. یک نیروی خودی نیز مجروح شد.[4]
با تبادل آتش در مناطق عینخوش و دشتعباس (ایلام)، 6 سنگر دشمن منهدم و 2 خودرو آسیب دید و 11 نفر کشته شدند. از نیروهای خودی نیز یک نفر شهید شد.[5]
نیروهای ایران با آتش سلاح دوربرد در ایلام، یک تانک و 10 سنگر دشمن را در میمک منهدم و تعدادی را کشته و زخمی کردند.[6]
نیروهای خودی با آتش سلاح دوربرد 3 پست دیدهبانی و 4 سنگر دشمن را در منطقه نخلستان و بانشیطان (مهران) منهدم کردند.[7]
در درگیری بین نیروهای ژاندارمری با ارتش عراق در منطقۀ داربلوط (کرمانشاه)، 6 نفر مجروح شدند.[8]
یک فروند هواپیمای اف-4 نیروی هوایی ارتش در گیلانغرب سقوط کرد و خلبانهای آن سالم ماندند.[9]
2 هواپیمای دشمن به وسیلۀ جنگندهها و پدافند هوایی در مناطق شمال غربی ایلام، کله چوب (ایلام) و سرپل ذهاب (کرمانشاه) سقوط کردند که یکی از خلبانها اسیر شد.[10]
هواپیماهای دشمن در ساعت 8:45 اطراف پاسگاه کفرآور (اسلامآباد) را بمباران کردند که تلفات و خساراتی نداشت.[11]
هواپیماهای دشمن در ساعت 9:30 مواضع ژاندارمری در منطقۀ دارِبلوط را بمباران کردند که تلفات و ضایعاتی نداشت.[12]
هواپیماهای دشمن در ساعت 10:05 دامنههای تپۀ انارک در منطقه شیاکوه گیلانغرب را بمباران کردند که تلفاتی نداشت.[13]
14 هواپیمای دشمن توسط رادارهای اهواز، ماهشهر، خارک، همدان و آبدانان شناسایی و با آتش پدافند هوایی متواری شدند.[14]
2 هواپیمای ناشناس در آسمان جزیره لاوان ظاهر شدند که با آتش پدافند هوایی نیروهای خودی متواری شدند.[15]
فردی ناشناس ساعت 1:30 بامداد، یک افسر گشت شهربانی را در اهواز به ضرب گلوله زخمی کرد.[16]
45 نفر از مبارزین کرد عراقی به همراه خانوادههایشان خود را به پادگان مریوان معرفی و درخواست پناهندگی کردند.[17]
3 نفر از سرکردگان اشرار محلی به همراه افراد تحت فرماندهی (حدود 20 نفر) خود، با تحویل اسلحه و مهمات، خود را به سپاه پاسداران ریجاب (کرمانشاه) تسلیم کردند.[18]
ضدانقلاب یک خودروی سپاه پاسداران را در بلوار شهر سلماس (آذربایجان غربی) هدف آر.پی.جی.7 قرار داد که یک نفر شهید و 2 نفر زخمی شدند و خودرو آتش گرفت.[19]
ضدانقلاب به یک مقر ژاندارمری در تکاب (آذربایجان غربی) با خمپاره حمله کرد و یک سرباز بر اثر ترکش خمپاره زخمی شد.[20]
در درگیری نیروهای خودی با ضدانقلاب در بوکان (آذربایجان غربی)، تلفاتی به ضدانقلاب وارد آمد و 4 نفر از نیروهای خودی نیز مجروح شدند.[21]
نیروهای سپاه پاسداران در مهاباد با شناسایی محل استقرار ضدانقلاب، 35 نفر از آنان را که عضو حزب دموکرات، گروه کومله، سازمان پیکار در راه آزادی طبقه کارگر و سازمان چریکهای فدایی خلق بودند و در درگیریهای مسلحانه شرکت داشتند، دستگیر کردند.[22]
حمله ضدانقلاب به نیروهای پایگاه خرکه (سنندج) تلفاتی نداشت.[23]
حمله ضدانقلاب به پایگاه سهراهی بیجار (سنندج) دفع شد و تلفاتی نداشت.[24]
نیروهای کومله از اهالی روستای خامِسان در شمال شرقی کامیاران، 250 هزار ریال اخاذی کردند.[25]
نیروهای سپاه پاسداران و پیشمرگان کرد مسلمان در محور کامیاران - سنندج، 14 روستا را از ضدانقلاب پاکسازی کردند. در بازرسی از این روستاها یک کلت و تراکتور به دست نیروهای خودی افتاد.[26]
اقدامات تروریستی ضدانقلاب در تهران و شهرستانها ادامه داشت: یکی از زندانیان کمیته انقلاب اسلامی منطقه 3 تهران با مجروح و خلع سلاح کردن یکی از اعضای کمیته فرار کرد که توسط مأموران کلانتری دستگیر شد؛[27] ساعت 11 منزل دبیر اول سفارت ژاپن در تهران مورد دستبرد قرار گرفت و مقداری از وسایل منزل به سرقت رفت؛[28] ساعت 10:45، 4 انفجار پیدرپی در اطراف ساختمانهای ایستگاه ماهوارۀ اسدآباد (همدان) رخ داد که تلفات و خساراتی نداشت.[29]
امام خمینی در پاسخ به پیام فرمانده نیروی زمینی ارتش و فرمانده کل سپاه درباره پیروزی به دست آمده در عملیات مطلعالفجر، این پیروزی را به رزمندگان و فرماندهان محور غرب و سرپل ذهاب تبریک گفتند.[30]
عراق در شکایتی به کمیته صلیب سرخ، مدعی شد ایران 1500 نفر از اسیران جنگی این کشور را که در نبردهای اخیر به اسارت درآمدهاند اعدام کرده است.[31]
گروههای ضدانقلاب ایران، با تسهیلات حکومت صدام، بازارچههای مرزی در روستاهای چمپاره و بلکه (جنوب غربی بانه) ایجاد کرده و به واردات و صادرات کالا مشغولند و از این طریق کسب درآمد میکنند. کمکهای تسلیحاتی عراق به ضدانقلاب ایران نیز از منطقه مرزی دولتو (غرب سردشت) وارد ایران میشود.[32]
ستاد مشترک ارتش تلفات (شهید، مجروح، اسیر و مفقود) نیروهای مسلح ایران را تا ساعت 8 صبح، 60.139 نفر اعلام کرد.[33]
.[22] لطفاللهزادگان، علیرضا، همان، ص 961.
.[26] همان، ص961.
منابع و ارجاعات:
- [1] لطفاللهزادگان، علیرضا، روزشمار جنگ ایران و عراق، ج 16 (آزادسازی سرزمینهای ایران گام دوم ـ بستان)، تهران، مرکز اسناد و تحقیقات دفاع مقدس سپاه پاسداران، 1394، ص 959.
- [2] پورداراب، سعید و نبیالله کریمی، تقویم تاریخ دفاع مقدس، ج 16 ـ فتح بستان، تهران، مرکز اسناد انقلاب اسلامی، 1389، ص532؛ بولتن خبرگزاری پارس، ش 269، 23 آذر 1360، ص 29.
- [3] پورداراب، سعید و نبیالله کریمی، همان، ص 531؛ لطفاللهزادگان، علیرضا، همان، ص960.
- [4] پورداراب، سعید و نبیالله کریمی، همان، ص 534.
- [5] بولتن خبرگزاری پارس، ش 268، 22 آذر 1360، ص 41.
- [6] همان، ش 269، ص 32.
- [7] همان.
- [8] پورداراب، سعید و نبیالله کریمی، همان، ص532.
- [9] لطفاللهزادگان، علیرضا، همان، ص960؛ پورداراب، سعید و نبیالله کریمی، همان، ص534.
- [10] لطفاللهزادگان، علیرضا، همان، ص959؛ پورداراب، سعید و نبیالله کریمی، همان، ص533؛ بولتن خبرگزاری پارس، همان، ص 34.
- [11] پورداراب، سعید و نبیالله کریمی، همان، ص 533.
- [12] همان.
- [13] همان.
- [14] همان.
- [15] همان.
- [16] همان، ص531.
- [17] لطفاللهزادگان، علیرضا، همان، ص 960.
- [18] همان.
- [19] لطفاللهزادگان، علیرضا، همان، ص 961؛ پورداراب، سعید و نبیالله کریمی، همان، ص 532 و 533.
- [20] لطفاللهزادگان، علیرضا، همان، ص 961؛ پورداراب، سعید و نبیالله کریمی، همان، ص 533.
- [21] کرمزاده، زهرا، رویدادها و حوادث 8 سال دفاع مقدس استان آذربایجان غربی به روایت روزنامه جمهوری اسلامی، ج 1، ارومیه، یاز، 1395، ص 158.
- [22]
- [23] پورداراب، سعید و نبیالله کریمی، همان، ص 532.
- [24] همان، ص532.
- [25] لطفاللهزادگان، علیرضا، همان، ص 961.
- [26]
- [27] پورداراب، سعید و نبیالله کریمی، همان، ص 534 و 535.
- [28] همان، ص 535.
- [29] همان، ص 532.
- [30] لطفاللهزادگان، علیرضا، همان، ص 965.
- [31] همان، ص 962.
- [32] پورداراب، سعید و نبیالله کریمی، همان، ص 532.
- [33] همان، ص 535.