چهارشنبه 30 مهر 1359؛ سی‌ویکمین روز جنگ تحمیلی
تمام نقاط خرمشهر تحت حملات شدید توپخانه و موشک‌های آتشزای دشمن قرار گرفت، بازار خرمشهر آتش گرفت، نیروهای خودی شهر را سنگربندی کردند. مواضع دشمن دور تا دور شهر است. هنوز پل خرمشهر در دست نیروهای خودی است.[1]
مقر نیروهای اعزامی تهران در آبادان هدف قرار گرفت و 2 نفر از رزمندگان شهید شدند.[2]
دشمن کنترل سه‌راهی آبادان - ماهشهر را به دست گرفت.[3]
دشمن اعلام کرد صبح امروز لوله نفتی آبادان را منفجر کرده است.[4]
از بستان تا دهلاویه در اشغال عراق است.[5]
نیروهای دشمن در روستاهای دهلاویه و محمدسعدون، رودخانه کرخه کور، محور سابله و سبحانیه مستقر شدند.[6]
نیروهای عراق دامنه کوه‌های الله‌اکبر تا چند کیلومتری سوسنگرد را اشغال کرده‌اند اما بر اثر حملات پیاپی هواپیماهای خودی و توپخانه، از پیشروی آنها جلوگیری شد.[7]
پیشمرگان مسلمان کرد، طی عملیاتی در منطقه مریوان، 2 پایگاه دشمن بعثی را منهدم کردند.[8]
مرکز اطلاعات سپاه غرب کشور از کمبود مهمات، نیرو، دوربین دیده‌بانی و عدم هماهنگی سپاه و ارتش خبر داد.[9]
ساعت 17:35، هواپیماهای دشمن به آبادان حمله کردند.[10]
ساعت 11، 5 میگ عراق، به تأسیسات اقتصادی و پتروشیمی ماهشهر حمله کردند که با آتش پدافند هوایی 2 میگ سقوط کرد.[11]
ساعت 13، یک میگ عراق، به منطقه مسکونی امانیه و انبار سازمان آب و برق اهواز حمله کرد و یک ترانسفورماتور برق و تعدادی واگن در محوطه راه‌آهن منهدم و چند نفر زخمی شدند.[12]
ساعت 9:30، یک میگ عراق به چاه‌های بهره‌برداری نفت منصوریه اهواز حمله کرد و چندین راکت به اطراف چاه‌های نفت پرتاب نمود که یکی از راکت‌ها در نزدیکی چاه شماره 1 عمل کرد.[13]
ساعت 11:30، 2 میگ عراق مجتمع پتروشیمی ایران و ژاپن در بندر امام‌خمینی را بمباران کردند که خسارات وارده جزئی بود.[14]
در حمله جنگنده‌های دشمن در منطقه خرمشهر، یک واحد توپخانه و یک انبار مهمات دشمن منهدم شد و در محوطه گمرک نیز تلفاتی به آنها وارد آمد.[15]
جنگنده‌های نیروی هوایی ارتش، جاده کمربندی خرمشهر، پادگان دژ، اطراف گمرک و کشتارگاه خرمشهر را هدف قرار داده و تلفات سنگینی به دشمن وارد کرد. همچنین نیروهای دشمن در خاک عراق، روبروی ساحل آبادان هدف جنگنده‌های خودی قرار گرفتند.[16]
2 فانتوم نیروی هوایی به واحدهای دشمن در مقابل نیروگاه اتمی حمله کردند.[17]
در ساعت30/15، 2 فانتوم با عبور از محل استقرار نیروهای عراق، پاسگاه فکه را با راکت هدف قرار دادند.[18]
بر اثر بمباران هواپیماهای خودی، پادگان سیدصادق نابود و پادگان خرمال صدمه دید.[19]
انبار مهمات دشمن در داخل خاک عراق روبروی پیرانشهر، توسط نیروی هوایی بمباران و منهدم شد.[20]
محل استقرار بالگردهای دشمن در جنوب سلیمانیه، توسط نیروی هوایی ارتش هدف قرار گرفت.[21]
یک فروند از میگ‌های عراقی مهاجم به آبادان، توسط نیروهای خودی مورد اصابت قرار گرفت و سقوط کرد.[22]
ساعت 20، یک اف ـ 4 ایران به علت نقص فنی در دزفول سقوط کرد و خلبان آن سالم به زمین نشست.[23]
افراد ضدانقلاب با سلاح سبک و سنگین به پاسگاه محمدیار نقده حمله کردند که پاسخ داده شد.[24]
سپاه پاسداران غرب کشور از آمادگی ضدانقلاب برای حمله به پادگان بیونیج در منطقه کرند غرب خبر داد.[25]
گزارش شده در مرز مریوان، نیروهای ضدانقلاب جایگزین عراقی‌ها شدند.[26]
گزارش شده نیروهای ضدانقلاب با هدف حمله به پیرانشهر و یگان پسوه در روستای پسوه تجمع کرده‌اند.[27]
سپاه پاسداران و ژاندارمری، پاسگاه حاجی عمران عراق را زیر آتش گرفتند.[28]
ساعت 7:30، براثر انفجار مین در نقده، 2 نفر زخمی شدند.[29]
در مهاباد تظاهراتی از سوی شاخه غنی بلوریان (منشعب از حزب دموکرات) و شاخه‌ای از چریک‌های فدایی برگزار شد و حدود 1500 نفر به پشتیبانی از جمهوری اسلامی و علیه آمریکا و عراق شعار دادند. طرفداران عبدالرحمن قاسملو (حزب کردستان ایران) و حزب کومله با چوب و چماق به این تظاهرات حمله کردند که 2 نفر از تظاهرکنندگان به شهادت رسیدند.[30]
گزارش شده نیروهای ضدانقلاب در اطراف ارومیه سنگر گرفته‌اند و احتمال درگیری وجود دارد.[31]
در شهر سلماس یک کامیون حاوی اسلحه و مهمات کشف شد.[32]
عده‌ای از افراد حزب دمکرات اعلام کردند، در صورتی که ارتش و سپاه پاسداران، مانع ورود خانواده آنان به بانه نشوند، حاضرند به مرز رفته و با نیروهای عراق بجنگند.[33]
منابع و ارجاعات
- [1]. انصاری، مهدی و حسین یکتا، روزشمار جنگ ایران و عراق (هجوم سراسری تهاجم و پیشروی‌های عمده عراق)، ج 4، تهران، مرکز اسناد و تحقیقات دفاع مقدس سپاه پاسدارن انقلاب اسلامی، 1375، ص 523.
- [2]. همان، ص 524.
- [3]. همان.
- [4]. همان.
- [5]. همان.
- [6]. همان.
- [7]. همان.
- [8]. همان، ص 525.
- [9]. همان، ص 524.
- [10]. پورداراب، سعید، تقویم تاریخ دفاع مقدس (غرش توپ‌ها، حوادث مهر 1359)، ج 2، تهران، مرکز اسناد انقلاب اسلامی، 1385، ص 647.
- [11]. انصاری، مهدی و حسین یکتا، همان، ص 526.
- [12]. همان، ص 526؛ پورداراب، سعید، همان، ص650.
- [13]. انصاری، مهدی و حسین یکتا، همان، ص 526.
- [14]. پورداراب، سعید، همان، ص 651.
- [15]. همان.
- [16]. انصاری، مهدی و حسین یکتا، همان، ص 526.
- [17]. همان، ص 527.
- [18]. همان.
- [19]. همان.
- [20]. همان.
- [21]. پورداراب، سعید، همان، ص 651.
- [22]. همان.
- [23]. انصاری، مهدی و حسین یکتا، همان، ص 527.
- [24]. پورداراب، سعید، همان، ص 649.
- [25]. انصاری، مهدی و حسین یکتا، همان، ص 524.
- [26]. همان، ص 525.
- [27]. همان، ص 526.
- [28]. همان.
- [29]. پورداراب، سعید، همان، ص 649.
- [30]. انصاری، مهدی و حسین یکتا، همان، ص 526.
- [31]. همان.
- [32]. همان.
- [33]. پورداراب، سعید، همان، ص650.
